“İnsan iyiliği kadar taşlanır,merhameti kadar dışlanır,kulluğu kadar da sınanır.”demiş Yunus Emre.Dünyada var olmak başlı başına bir imtihandır.İnsanoğlu iyiyi de yaşar,kötüyü de…Mühim olan benliğimize bir şeyler katabiliyor muyuz?kötüyü bildiğimiz halde iyi kalabiliyor muyuz?

İnsanoğlu düşer,kalkar,sınanır…Bazı zaman boğulur gibi hisseder.İşte o vakit nefse inat kalkmak lazım.Mevlaya sığınmayı bilmek lazım.Rabbim yarattığı kulu bırakır mı hiç…Bırakmaz.Çünkü; “Es Sabır”ismiyle “Er Rahman”,”Er Rahim” ismiyle tecelli eder kuluna.Sadece imtihana biraz sabır. Ne yaşadıklarımızı bir tek o bilir.Geri kalan herkes dışardan görebilir.Mevlana:”Sabır öyle bir iptir ki;sen kopacak sanırsın;o gittikçe güçlenir.Sen bitecek sanırsın o gittikçe çoğalır.”demiş,ne güzel demiş.

Nasıl ki dünya hayatında bir imtihana girmek için öncesinde çalışıyor,çaba sarf ediyorsak neticesinde sonuçlar çabaladığımız kadarının selametiyse,Rabbimizden gelen imtihanlara kulluk etme görevimizi yerine getirmeye,onu incitmemeye niyet edelim inşallah.